De klassieke radiologische beelden zijn van het analogische type, gemaakt door "scherm‑film combinaties" gekoppeld aan cassettes.
Onder invloed van de X-stralen, die door het lichaam zijn gegaan, stralen de fluorescerende schermen die in de cassettes zitten licht uit; dit bedrukt de filmen die tegen deze schermen geplaatst zijn, vervolgens worden deze filmen in chemische baden ontwikkeld, waardoor een klassiek negatief beeld ontstaat.
In de radiologische digitale beeldvorming wordt de “scherm‑film combinatie” vervangen door elektronische receptoren:
de beeldversterker: hoofdzakelijk gebruikt in de digestieve radiologie
de CR-systemen (Computed Radiography) gebruiken fosforschermen die worden gelezen door een lasersysteem
de DR-systemen (Direct Radiography) hebben een geïntegreerde elektronische sensor
|
Beeldversterker
|
CR-systeem
|
DR-systeem
|