Principe
Het toestel bestaat uit een tafel waarop de patiënt ligt en uit een speciaal radiologisch toestel voorzien van een opening (gantry) waarin de tafel tijdens het onderzoek zal worden geschoven.
In het toestel draait een zender van X-stralen rond de patiënt tegelijk met receptoren, die aan de andere kant geplaatst zijn en die de intensiteit van de stralen moeten meten nadat zij door het lichaam gegaan zijn. De bekomen gegevens worden vervolgens met een computer verwerkt, wat toelaat de afbeeldingen van de doorsneden van de geanalyseerde zone opnieuw samen te stellen.
In de spiraalscanners (of helicoidale scanners), schuift de tafel in de ronde ring tegen een snelheid die wordt geregeld tijdens de emissie van röntgenstralen en worden er continu doorsneden gemaakt. Het onderzoek verloopt veel sneller (enkele seconden tegenover verschillende minuten op de eerste toestellen).
Het naast elkaar plaatsen van de afbeeldingen van de doorsneden laat een driedimensionale voorstelling van de onderzochte plaats toe.
De CT is vooral nuttig omdat hij verschillende soorten weefsels kan tonen, zoals de longen, de beenderen en de gewrichten, de ingewanden en de bloedvaten.
Ontdekt in 1972 door Godfrey Newbold Hounsfield en Allan MacLeod Cormack
Verloop van het onderzoek - Voorzorgsmaatregelen
De patiënt wordt in een cabine geplaatst en wordt verzocht elk metalen voorwerp in de te onderzoeken zone te verwijderen. Vervolgens wordt hij uitgenodigd op de onderzoekstafel te gaan liggen, meestal op de rug.
Om het contrast tussen de verschillende weefsels te verhogen kan de radioloog beslissen een jodiumhoudend contrastproduct in te spuiten. Dit wordt ingespoten via een ader ter hoogte van de arm. De niet-pijnlijke inspuiting kan een droge mond veroorzaken en er kan een gevoel van warmte optreden. Deze tekens verdwijnen snel en vormen geen aanleiding tot bezorgdheid.
Zoals voor elk geneesmiddel, vooral voor contrastproducten, kan zich in zeldzame gevallen een allergische reactie voordoen onder de vorm van jeuk, netelroos, niezen… Meestal verdwijnen deze symptomen vanzelf, soms moet een geneesmiddel voor kortdurend gebruik worden toegediend (bijv. een antihistaminicum).
Top